การดูแลรักษานั้นยากกว่าการหามา

การอยู่กับคนเป็นจำนวนมากมายนั้น ทุกคนทราบดีว่าร้อยบิดาพันแม่ ไม่รู้เรื่องว่าสำหรับการทำบ้าง กล่าวแบบนี้เพราะเหตุใด 

หรือคิดแบบงี้เพราะอะไร แถมเกิดเหตุสงสัยล้นหลามเป็นบ่อเกิดที่เรื่องเลวร้ายสิ่งอวมงคล ได้อย่างยอดเยี่ยมมากมาย สามารถทำลายทั้งหมดทุกอย่าง แถมแปลงจากดีเปลี่ยนเป็นร้ายไปหมด อาจจะมีการเกิดในช่วงเวลาที่พวกเราไม่รู้ตัวด้วย แล้วก็พวกเราบางทีอาจจะยังมิได้ทำอะไรเลยก็ได้ พวกเราเพียงแค่อยู่ธรรมดา ก็อาจจะก่อให้กำเนิดความเข้าใจผิดขั้นร้ายแรงได้ เพียงแค่ทำอะไรน้อยมากก็ส่งผลให้เกิดความไม่ถูกกัน
จริงอยู่ที่ว่า ตัวเราเองนั้นไม่สามารถที่จะทำให้ทุกคนชื่นชอบได้ทั้งผอง แต่ละคนมีเหตุมีผลของตนเอง รวมทั้งทุกคนมีความคิดของตนเองร่วมกันทั้งหมด ไม่มีผู้ใดสามารถจะมีความคิดแบบเดียวกันได้ทั้งหมดทั้งปวงหรือถ้าเกิดจะมีก็น้อย แม้กระนั้นเชื่อหรือเปล่าว่าแค่เพียงไม่รู้เรื่องซึ่งกันและกัน ทำให้ทุกข์ได้มากมายอย่างใหญ่โต ก่อให้เกิดเป็นความคับอกคับใจขึ้นมาท้ายที่สุด

เพียงแต่ความประพฤติบางส่วนที่บางทีอาจผิดจิตใจ 

ความประพฤติปฏิบัติบางสิ่งอาจส่งผลให้ผู้ที่เคยรักรวมทั้งผูกพันกันมายาวนานนั้นจะต้องห่างเหินกันไปแบบไม่มีทางกลับมาอย่างเดิมได้อีก แล้วเพราะเหตุไรพวกเราถึงชอบทำให้ความไม่รู้เรื่องกันมาทำลายความสัมพันที่ดีระหว่างผู้ที่พวกเรารักด้วย แต่ว่าก็ล่ะ ทุกคนอาจจะเคยรับรู้คำว่า อยู่ตามลำพังคนเดียวระวังความนึกคิด อยู่กับมิตรระวังคำบอกเล่า ถ้าเกิดไม่เชื่อใจไม่ทำความเข้าใจในกันและกัน การผิดใจหัวใจหรือความไม่ถูกกันจะเกิดขึ้นได้ตลอดระยะเวลาที่พวกเราคบกัน ซึ่งก็คือทุกความเชื่อมโยง คนบางกรุ๊ปที่เขาสามารถอยู่กันด้วยความรู้ความเข้าใจ เขามีความรักให้กันผลตอบแทนต่อกัน เขาสุขสบายที่ได้อยู่ร่วมกัน แทบจะไม่มีอคติ มีเพียงแต่อย่างเดียว นำมาซึ่งเป็นสิ่งที่ดีเลิศต่อกัน บางบุคคลรังแกผู้ที่ตนเองรักได้อย่างที่ไม่แคร์ด้วยว่าเขาจะรู้สึกยังไง หรือจะเป็นยังไง รู้สึกว่าเขาเป็นของตายและไม่มีวันไปจากพวกเรา เลยคิดเพียงแค่ว่าทำเช่นไรก็ได้แล้วแต่เรา


ดังนั้น เนื้อหานี้ ก็แค่ต้องการพูดว่า ตัวเราเองนั้นคิดผิดมากมาย เพราะเหตุว่าเมื่อสิ่งที่ดีอยู่กับคุณแล้วคุณไม่รักษาเอาไว้ไม่เห็นคุณค่าในวันที่มีอยู่ เมื่อถึงเวลาที่มีแล้ว คุณควรต้องเศร้าใจไปตลอดชาติของคุณ คุณจะไม่มีทางลืมเขาได้เลย เนื่องจากความเศร้าใจที่คุณไม่ดูแลเขาให้ดี ไม่เชื่อใจ ไม่รู้เรื่อง มัวแต่ความนึกคิดของตนเองยิ่งใหญ่ ก็แถมไม่มีความสนใจสิ่งที่คิดว่าน้อยละเลย เชื่อเถอะว่าสิ่งเล็กน้อยนี่แหละที่เป็นจุดเล็กที่ทับถมกัน เมื่อวันหนึ่งมันก็จะล้นออกมา ยากที่จะต้านได้

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *