กฏหมายสมัครสมาชิกสัตว์เลี้ยง ถอยหรือจะกลับมาใหม่?

จากกระแสต้านการเสนอ กฏหมายใหม่จดทะเบียนสัตว์เลี้ยง ที่ผู้มีอิทธิพลในรัฐบาลอยากได้ หนุนสร้างข้อเรียกเก็บเงิน

โดยมีค่าใช้จ่ายเป็นเงินปริมาณ 450 บาท ต่อ หนึ่งตัว ซึ่งอิงเหผลว่าจะใช้เป็นค่าสัญลักษณ์ประจำตัวสัตว์ 300 บาท สมุดประจำตัวสัตว์ 100 บาท ค่าคำเรียกร้องขึ้นบัญชี 50บาท
ซึ่งจะมุ่งนำส่งข้อแนะนำไปยังคณะกรรมการติดต่อประสานงานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ หวังขจัดปัญหาสัตว์จรจัดซึ่งคือปัญหาสำคัญที่กล่าวถึงว่าจำเป็นต้องรีบปรับปรุงแก้ไขโดยมีค่าปรับ ถ้าหากละเมิดการนำสัตว์เลี้ยงไปขึ้นบัญชี สูงสุดไม่เกิน25,000 บาทนั้น ปรากฏว่าแปลงเป็นที่สร้างกระแสวิจารณ์ โต้แย้งกันบนโลกอินเตอร์เน็ตที่ แตกออกเป็นสองฝั่ง ระหว่างฝั่งผู้เห็นด้วยกับการเก็บค่าธรรมเนียม 450 บาท
กับคนที่ไม่เห็นพ้อง ถึงความแจ่มแจ้ง ของเงิน 450 บาท ที่รัฐบาลจะนำไปใช้ทำอะไร 

ซึ่งคนภายในอีกข้างได้อ้างถึงสิ่งที่แตกต่างกับข้อบังคับในต่างชาติ ซึ่งทางเมืองนอกนั้นมีการนำเอางบประมาณที่ได้รับจากส่วนนี้ ไปเพิ่มผลประโยชน์ป้องกันดูแลสัตว์เลี้ยงพลเมืองอย่างดีเยี่ยมทั้งยังค่ายังชีพนั้น ก็ต่างกันกับบ้านพวกเรา รวมทั้งปัญหา สุนัขแมว จรจัดด้านในวัดที่กำกวม ว่าคนไหนกันจะเป็นผู้จะรับผิดชอบชีวิตหลายชิ้นพวกนี้
ในเวลาเดียวกันยังมีการคำนวณในเรื่องที่หากว่าตัวบทกฎหมายดังกล่าวมาแล้วข้างต้น ผ่านการพินิจ รวมทั้งถูกนำออกมาใช้จริง เฉลี่ยแล้วรัฐบาลจะเก็บค่าขึ้นบัญชีสัตว์เลี้ยงได้ราว 4,500 ล้านบาทจากอัตยี่ห้อสัตว์เลี้ยงอีกทั้งสุนัขและก็แมว ศูนย์รวมกันได้มากยิ่งกว่า 10 ล้านตัว

อย่างไรก็แล้วแต่ในต่างแดนที่มีการเสียค่าขึ้นบัญชีสัตว์เลี้ยงเช่นกัน


มีการชำระเงินไปช่วยเหลือศูนย์อาศัย สัตว์จรจัด อยู่เสมอ ทั้ง ยังสามารถนำสัตว์เลี้ยงขึ้นรถบริการสาธารณะได้ ที่สามารถนำสัตว์จรจัด หรือ สัตว์เลี้ยงพาไปโรงหมอได้ แล้วก็ฯลฯ ก็เลยทำให้พลเมืองคนไทยอยากได้ความแจ่มกระจ่าง ถึงผลตอบแทนด้านสังคม ที่ตนจะต้องเสียค่าขึ้นบัญชี และไม่ต้องการที่จะให้เงินกว่า 4,500 ล้านบาท ถูกใช้ไปอย่างไม่มีประโยชน์
โดยภายหลังที่กำเนิดกระแสบนโลกสังคมออนไลน์ที่มีการคัดค้าน กันอย่างมากมายถึงกับมีเสียงแตกออกเป็นข้างใหญ่


อันทำให้ ทาง คณะรัฐมนตรี ได้มีการพิจาราณาความเห็นชอบให้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ผู้ยื่นเสนอข้อกฏหมายใหม่นี้นำร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวข้างต้นกลับไปไตร่ตรองทวนขจัดปัญหาใหม่ ให้ไม่มีผลเสียเป็นภาระหน้าที่ต่อประชากร รวมทั้ง คุ้มครองป้องกันการปลดปล่อยสัตว์เลี้ยงทิ้ง เนื่องด้วยจำเป็นต้องเสียเงินเสียทองค่าจดทะเบียนของคนรับสัตว์จรจัดมาเลี้ยง ซึ่งบางทีอาจก่อให้เกิดปัญหาซ้ำกับปัญหาบางมุมมองเดิมเพิ่มมากเพิ่มขึ้น หรือบางทีอาจนำพามาซึ่งปัญหาใหม่ๆ


ทั้งยังมีหัวข้อของประเด็นการเลี้ยงสัตว์ที่มิได้มีต้นเหตุมาจากการต้องการเลี้ยง แต่ว่าเป็นการเลี้ยงเพื่ออุปถัมภ์ค้ำชูสัตว์ที่หลายข้าง มีความเห็นว่าไม่สมควรจัดเก็บเงินคนรับอุปถัมภ์ค้ำชูสัตว์อีกด้วย อย่างไรก็แล้วแต่แผนการนี้ยังคงมีการหาวิถีทางที่จะถูกพรีเซนเทชั่นอีกที แต่ว่าบางทีอาจเป็นในฉบับที่มีการแก้ไข ซึ่งการปรากฏที่สังคมมีการตื่นตัวนี้นับว่าเป็นสัญญาณที่หลายข้างจะให้การตระหนักถึงการคิดในเรื่องพวกนี้กันอย่างเอาจริงเอาจังมากยิ่งขึ้น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *